ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ ΣΤΑ ΤΥΦΛΑ

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα, από το νηπιαγωγείο μέχρι και το λύκειο μας προετοιμάζει για τις Πανελλαδικές εξετάσεις και την είσοδό μας σε κάποια από τις Ανώτερες ή Ανώτατες σχολές. Οι εξετάσεις αποτελούν το φάντασμα του σχολείου που ο κάθε μαθητής θα βάλει τα δυνατά του για να το αντιμετωπίσει. Παλεύει δηλαδή να συγκεντρώσει όσο το δυνατόν περισσότερα μόρια για να περάσει…κάπου! Να κατορθώσει την εισαγωγή του είτε σε μία από τις σχολές με υψηλό γόητρο, κύρος και εισόδημα, είτε ίσα-ίσα κάπου για να κατέχει το φοιτητικό πάσο! Καλείται, λοιπόν, να πάρει μόλις στα 17 του χρόνια την πιο σημαντική απόφαση της ζωής του με αυτή την παιδεία και βοηθούμενος, υποτίθεται, απ` το μάθημα του ΣΕΠ(σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός)…

Ρίχνοντας μια ματιά στο πρόγραμμα της 3^ης γυμνασίου και της 1^ης λυκείου θα διαπιστώσουμε την ύπαρξη μιας ώρας την εβδομάδα αφιερωμένη στο ΣΕΠ. Με το μάθημα αυτό ο μαθητής θα έπρεπε να ενημερώνεται πλήρως για τις σχολές, τα επαγγέλματα και το εύρος των επιλογών που θα έχει αργότερα, αλλά και να ανακαλύπτει τις δεξιότητες, τις κλίσεις, τα ταλέντα και τα ενδιαφέροντά του, τον ίδιο του τον εαυτό. Ακόμη ομιλίες από επαγγελματίες καθώς και επισκέψεις σε κάποιες πτέρυγες πανεπιστημίων ή και χώρων εργασίας, οι οποίες θα τον κατατόπιζαν, κρίνονται απαραίτητες. Όλα αυτά θα έδιναν, καταρχάς, την αίσθηση σε κάθε μαθητή ότι δεν είναι μόνος του στον αγώνα αυτό, και θα συνέβαλαν στην συνειδητή επιλογή επαγγέλματος του, μειώνοντας έστω και λίγο την αβεβαιότητα του μέλλοντος.

Όλα αυτά θα γίνονταν αν το ΣΕΠ αντιμετωπιζόταν με την πρέπουσα σοβαρότητα κι είχε αξιολογηθεί σωστά. Αντιθέτως θεωρείται ήσσονος σημασίας από πολλούς. Οι καθηγητές που επιλέγονται να το διδάξουν θα πρέπει να είναι επαρκώς επιμορφωμένοι ώστε να μπορούν να ενημερώσουν τους μαθητές ουσιαστικά. Επίσης, η μια σχολική ώρα την εβδομάδα δεν επαρκεί ούτε για να ειπωθούν τα βασικά, πόσο μάλλον για να υπάρξουν άλλες δραστηριότητες και να δοθεί η δυνατότητα στον καθηγητή να εστιάσει και να καθοδηγήσει τον κάθε μαθητή ξεχωριστά. Όλα αυτά συντελούν, φυσικά, στον ευτελισμό του μαθήματος από την πλευρά των μαθητών, οι οποίοι το αντιμετωπίζουν ως «την ώρα του παιδιού»! Αποτέλεσμα; Διαλέγουν κάποια σχολή βάσει της γενικής τους εικόνας, η οποία πολύ συχνά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και εν τέλει τους απογοητεύει. Αργότερα βρίσκονται αντιμέτωποι με την μάστιγα της ανεργίας και την επιλογή λανθασμένου, τελικά, επαγγέλματος, που οδηγεί στην μετατροπή της λέξης εργασίας σε αγγαρεία. Επομένως ο άνθρωπος αυτός δυστυχεί και μένει εγκλωβισμένος στις λανθασμένες επιλογές του παρελθόντος. Δεν θα έπρεπε όμως να τον προετοιμάσει κάποιος γι` αυτό που τον περιμένει;

Ελπίζουμε πως ο ρόλος και η βαρύτητα του θεσμού του ΣΕΠ σύντομα θα επαναξιολογηθούν και θα επαναπροσδιοριστούν από την Πολιτεία. Μέχρι τότε όμως πρέπει με τη δική μας προαίρεση να ερευνήσουμε επαγγελματικές στέγες και να απευθυνθούμε σε κάποια αρμόδια υπηρεσία όπως το ΚΕ.ΣΥ.Π.

ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ!!!

Παιδιά ψαξ`τε το για να μην βρεθείτε προ εκπλήξεων,

άλλωστε μιλάμε για το μέλλον σας, για τη ζωή σας ολόκληρη...

Αρθογράφοι: Περιβολάρη Μάγδα, Γράβα Θεολογία